Blog o prawodastwie |
. ETS operuje również pojęciem bezpośredniej stosowalności. Trudno prima facie jednoznacznie stwierdzić, czy bezpośrednia stosowalność prawa wspólnotowego oznacza to samo co jego bezpośrednia skuteczność. Prawo wspólnotowe nie reguluje tej kwestii. Również ETS bezpośrednio nie ustosunkowuje się do tego zagadnienia. Czasami ETS posługuje się zamiennie pojęciem „bezpośrednia stosowalność” oraz „bezpośrednia skuteczność”. W związku z tym można odnieść wrażenie, że pojęcia te mają podobne znaczenie i wydaje się, że można je stosować zamiennie. Aczkolwiek, jeśli wziąć pod uwagę orzeczenia ETS wyjaśniające naturę bezpośredniej stosowalności, a także orzeczenia ETS wyjaśniające istotę skutku bezpośredniego, można dojść do wniosku, że pojęcia te odnoszą się do tej samej sytuacji, ale oznaczają różne jej następstwa. Po pierwsze, w związku z bezpośrednią stosowalnością obowiązujące przepisy muszą być stosowane przez organy krajowe, niezależnie od prawa krajowego, co oznacza, że w sposób automatyczny stają się wiążącym prawem na terenie państw członkowskich, wobec czego muszą być stosowane przez wszystkie organy krajowe. Po drugie, w związku ze skutkiem bezpośrednim tych przepisów jednostki mogą działać na ich podstawie oraz powoływać się na te przepisy i, opierając się na nich, dochodzić swych praw przed sądami krajowymi. Słusznie napisał S. Biernat, iż „Bezpośrednie stosowanie prawa wspólnotowego jest konsekwencją jego bezpośredniego obowiązywania dla organów państw członkowskich (...). Normy prawa wspólnotowego stanowią podstawę prawną dla działań organów państw członkowskich (...). Bezpośrednio obowiązują i powinny być bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich - wszystkie wiążące normy prawa wspólnotowego, zawarte we wszelkich źródłach prawa wspólnotowego”. Niemniej nie jest to rozgraniczenie ani ostre, ani konsekwentnie przestrzegane przez ETS. W powoływanej już tu sprawie z 9.03.1978 Administracja Finansów Państwowych v. Simmanthal (sprawa 106/77, ECR 1978, s. 629) ETS stwierdził, że wszelkie przepisy prawa wspólnotowego są bezpośrednio stosowalne. Jednocześnie wyjaśnił, na czym polega bezpośrednie stosowanie przepisów prawa wspólnotowego. Według ETS bezpośrednie stosowanie przepisów prawa wspólnotowego oznacza, że normy prawa wspólnotowego muszą być stosowane we wszystkich państwach członkowskich w sposób pełny oraz jednolity. Przepisy te muszą być bezpośrednio stosowane od momentu wejścia w życie i tak długo, jak są obowiązujące. Są bezpośrednim źródłem praw i obowiązków wszystkich, których dotyczą, czyli państw członkowskich oraz jednostek. Odnosi się to również do wszystkich sądów krajowych, które mają chronić prawa jednostek wynikające z prawa wspólnotowego. W orzeczeniu z 31.03.1981 w sprawie Jenkins v. Kingsgate (sprawa 96/80, ECR 1981, s. 911) oraz sprawie z 9.02.1982 Elieen Garland v. British Rail Engineering Limited (sprawa 12/81, ECR 1982, s. 359. 1) ETS posłużył się pojęciem bezpośredniej stosowalności przepisu Traktatu, niemniej - jak się wydaje na podstawie ustaleń dokonanych przez ETS w tych sprawach - bezpośrednia stosowalność została tu utożsamiona ze skutkiem bezpośrednim. ETS wskazał również na bezpośrednią stosowalność umów międzynarodowych. Jako przykład można wymienić orzeczenie z 26.10.1982 w sprawie Hauptzollamt Mainz v. C.A. Kupferberg & Cie KG a.A (sprawa 104/81, ECR 1982, s. 3641). W orzeczeniu tym ETS rozróżnił bezpośrednią stosowalność umowy zawartej z państwem trzecim, czyli nie będącym państwem członkowskim, od skutku bezpośredniego. Stwierdził, że przepisy takich umów międzynarodowych mogą być bezpośrednio stosowane oraz - jeśli są bezwarunkowe - mogą być bezpośrednio skuteczne, co jednocześnie oznacza, że sądy krajowe muszą zapewnić ochronę praw wynikających z powyższych umów.
. 3. Zasady systemowe
rr
Copyright (c) 2002 www.tanie-strony.konin.pl | mapa strony |